Pamięć, to jedna z najważniejszych cech ludzkiego intelektu. Jest bardzo zagadkowa i choć zajmują się nią specjalne katedry wydziałów psychologii, nadal właściwie nie wiemy, jak - ani jak dobrze - działa. Zależy ona nie tylko od stanu biologicznego mózgu, ale także od ciekawości świata, twórczego do niego stosunku i chęci zapamiętywania. Dość często odnosimy takie wrażenie, że nasza pamięć zawsze mogłaby być lepsza, nie wstydzimy się jej niedoskonałości, a nawet z niej żartujemy mówiąc "pamięć mam dobrą, ale krótką", a nasze niepowodzenia usprawiedliwiamy słabością pamięci.

Czy mamy złą pamięć?

    Nie. Większość z nas ma naprawdę dobrą pamięć, ale po prostu nie ćwiczyliśmy używania jej efektywnie. W czasach dawnych, kiedy nie znano takich protez pamięci jak pismo, druk, sprawna pamięć była cechą o kapitalnym znaczeniu (np. przy wygłaszaniu przemówień). Ojcem systemu mnemotechnicznego był Symonides z Keos (500 lat przed Chr.). Grecki poeta Symonides recytował w trakcie przyjęcia poemat, przechadzając się wśród ucztujących. Na chwilę został wywołany i opuścił salę, a w tym czasie zawaliło się jej sklepienie, grzebiąc wszystkich. Ich ciała były tak zmasakrowane, że rodziny nie potrafiły ich rozpoznać. Dokonał jednak tego Simonides, który przypominając sobie wiersz, odtwarzał miejsce, w którym wygłaszał określony jego urywek, na tej podstawie przypomniał sobie, kto siedział na danym miejscu.- metoda miejsc - loci. Do propagatorów mnemotechniki zaliczymy: rzymskiego mówcę Cycero. W swoim dziele De oratore opisał, jakie techniki sam stosował. Św.Tomasz z Akwinu- średniowiecze, techniki służyły do zapamiętania katechizmu, jego pamięć doskonała, pamiętał to, co usłyszał, przeczytał. Piotr z Rawenny, 1491, książka "Feniks" - zapoznał z zasadami mnemotechniki świat świecki-podręcznik do nauki pamięci. Teatr Szekspira The Globe - nazywany był teatrem pamięci. Leibnitz wymyślił podobno rachunek różniczkowy, gdy starał się opracować system mnemotechniczny ułatwiający zapamiętywanie liczb.

Pamięć - jak ją polepszyć?

    Aby nasza pamięć zawsze prawidłowo funkcjonowała, abyśmy długo mogli wspominać najpiękniejsze chwile naszego życia powinniśmy od najmłodszych lat zadbać o prawidłową dietę. Kwas foliowy, witamina B12 i niacyna to witaminy, które utrzymują naszą pamięć w doskonałej kondycji. Kwas foliowy i witamina B12 obniżają poziom homocysteiny we krwi. Jest to białko, które utrzymując się w dużym stężeniu we krwi uszkadza nerwy mózgu, co przyczynia się do pogorszenia pamięci. Oprócz witamin, które poprawiają naszą pamięć znane są również inne substancje o działaniu pobudzającym pracę mózgu tj. tauryna, karnityna, herbata z ginsengiem. Tauryna spełnia rolę neurotransmiteru, czyli bierze udział w przekazywaniu impulsów nerwowych do mózgu. Jej zawartość w organizmie z wiekiem maleje osłabiając przekazywanie impulsów. Dlatego wraz z upływającymi latami powinniśmy częściej spożywać w naszej diecie produkty, które są źródłem tauryny. Tauryna jako aminokwas znajduje się głównie w produktach pochodzenia zwierzęcego podobnie jak i karnityna.

Dobrym źródłem poszczególnych składników są:

• - Witamina PP – orzeszki ziemne (15,3 mg), pierś z kurczaka (10,5 mg), makrela wędzona (10 mg)
• - Kwas foliowy – zarodki pszenne (520 µg), por (103 µg), sałata (75 µg)
• - Witamina B12– śledzie matias (4,5 µg), jajka (2 µg)
• - Tauryna– mięczaki, ostrygi.

Urozmaicona dieta z pewnością dostarcza nam tych wszystkich składników odżywczych w odpowiednich ilościach, aby zachować lepszą pamięć na dłużej należy szczególnie zwrócić uwagę na produkty, które są dobrymi źródłami wit. B12, PP, kwasu foliowego oraz Tauryny i dbać o to, aby częściej gościły w naszym menu. Oprócz diety korzystnie na naszą pamięć wpływa rozwiązywanie krzyżówek i gra w scrabble.

Preparaty zwiększające pamięć, koncentrację, procesy kojarzenia.

Sama dieta jednak nie wystarczy by mieć sprawny umysł. Umysł zawsze trzeba ćwiczyć, żeby dobrze nam służył i nie "zardzewiał" żeby zdobyta wiedza poukładała się we właściwych "szufladkach", z których potem będziemy ją wyjmować i wykorzystywać do określonych celów. Szczególnie warto gimnastykować pamięć, np. ucząc się wierszy, tekstów prozy, słówek z języków obcych, rozwiązując krzyżówki, rebusy, szarady. Bo pamięć, choć bardzo pojemna i lepsza niż najnowszej generacji komputery, bywa jednak zawodna. Z pewnością każdy miał w niej dziury - czarne i przepastne - jak te w kosmosie i to w sytuacjach, gdy najmniej tego chciał: podczas klasówki, odpytywania przez nauczyciela. Co zatem robić, by szczelnie wypełnić dziury i luki w naszej pamięci? Po prostu - ćwiczyć i gimnastykować ją na różne sposoby nawet, kiedy stoimy w kolejce po chleb, można w myślach powtarzać słówka z angielskiego albo ważne daty z historii. Warto tez powtarzać w kółko nowo zdobytą wiedzę. Na pozytywne rezultaty nie trzeba będzie długo czekać.